Głodne dziecko

Katrin przebywa w szpitalu na oddziale zamkniętym. Udało jej się - wyrwała się z błędnego koła jedzenia i wymiotowania. W trakcie monologu cofa się do początków swojej "kariery" jako anorektyczki i opowiada swoją historię.
W pierwszej części bohaterka jest tuż przed maturą, ma więc ok. 18 lat. Właśnie zakochała się w Martinie, ale woli, żeby w domu nikt o tym nie wiedział. Dom to nie miejsce na takie sprawy. Katrin chciałaby mieć więcej czasu dla siebie, na marzenia, słuchanie płyt, kino, zabawę, chłopaków. Codzienne ćwiczenie przy fortepianie wychodzi jej bokiem.
Od Judyty, koleżanki z klasy, dowiaduje się, że chłopak, który jej się podoba, preferuje chude dziewczyny. Katrin uważa, że jest za gruba. Jej niezadowolenie z siebie narasta. Podziwia Judytę, która wydaje się jej silna i niezależna. Poza tym - Judyta jest szczupła i piękna. Katrin zaczyna eksperymentować z jedzeniem, a właściwie z niejedzeniem, i wpada w sidła anoreksji, a następnie bulimii.
W drugiej części Katrin ma 19 lat i studiuje na akademii muzycznej. Udało jej się zapanować nad chorobą, zanim choroba zaczęła rządzić jej życiem.

Judyta - koleżanka z klasy, z pozoru pewna siebie, wygadana, typ "laski". Jest bardzo szczupła i ma początki zaburzeń jedzeniowych. Martin - ok. 20 lat, student fotografii; interesuje się wyłącznie szczupłymi dziewczynami wyglądającymi jak niedojrzałe kobiety-dzieci. Richard Meinhart - ojciec Katrin, skrzypek zatrudniony w średniej klasy orkiestrze. Marzył o wielkiej karierze solisty i swoje ambicje przelewa na córkę. Sabine Meinhart - matka Katrin, prowadzi dom, nie pracuje zawodowo. Jak jej córka, tak i ona nie jest szczęśliwa w rodzinie; brak ciepła uczuciowego ze strony męża kompensuje sobie na swój sposób.