Nareszcie koniec

Bohater – cieszący się powszechnym uznaniem dziennikarz, człowiek sukcesu – postanawia popełnić samobójstwo. Autor próbuje rozszyfrować motywy przyszłego samobójcy: Moja mowa, moje myślenie stały mi się obce. Sam sobie stałem się obcy. Słyszałem kogoś mówiącego, przypatrywałem się komuś podczas pisania, obserwowałem kogoś, czyli mnie, podczas wstawania z łóżka, przy goleniu, podczas posiłków, podczas jazdy samochodem. I chociaż nie było najmniejszej wątpliwości, że owym „kimś”’, kto wstawał z łóżka, golił się, jadł, jechał, mówił, byłem ja, mogłem być równie dobrze kimś innym.